به یاد جان باختگان دهۀ 60
به مناسبت بیست و مین سالگرد کشتار تابستان 67
پیام آنها
با خشمی از اعماق تاریکیها برخاسته بودند
تا آتش ستم را به خاکستر بنشانند !
تا نقطه ی پایانی بگذارند بر آن بیشمار زندگی هایی
که هیچ تسکینی به آنان جان نمی بخشد!
تا از عشق و همبستگی گرانقدر ترین هدیه ها را بسازند
و به زمین ارزانی دارند!
به تمامی انسانهایی که در آغوشش جای گرفته اند
سیاه ، سبز ، زرد ،قهوه ای
به غنچه های بی نام و نشان در پیاده رو شهرهای بزرگ
به زوزه زندگی نیمه جان زنان خیابانی!
به کارگران و زحمتکشان که با اندوه و درد بسر می برند
به کبوترهای بی پناه زیر ابرهای تاریک
به دریا ، به کوه ، به صخره ، به آسمان
به زمین که بسختی نفس می کشد!
برخاسته بودند تا به شیوء نوین زمین را شخم زنند
تا که همیشه حقیقت پیروز شود و نه زور
تا آینده !
پرسشی بزرگ و یا فاجعه ای در راه نباشد
تا شب منزلگاه هراس نباشد
مبارزه کردند از برای جهانی زیبا و آراستهی انسان
و علیه همهی ستم هایی جنگیدندـ
که پیکر انسان را آلوده و قطعه قطعه کرده است!
برای نفی قاطع تجاوز ،اختناق و ددمنشی جنگیدند
ای قصابان بشریت
ای مدافعین جنگ و جنون و جنایت
گیریم که باز هم بگیرید و باز هم ببندید و بکشید
همواره و در همه جا و در همه حال
هستند و خواهند بود
مبارزینی که پاس بدارند و در راه عشق قدم بگذارند.
محب شکیب
استکهلم 01/08/2008
Shakib_ML@yahoo.com
|
